„პარი სენ-ჟერმენის“ ფეხბურთელმა ხვიჩა კვარაცხელიამ ცნობილ ფრანგულ გამოცემა Le Parisien-ს ვრცელი ინტერვიუ მისცა, რომელშიც არაერთ თემაზე ისაუბრა.

პარიზის შესახებ

„მიყვარს პარიზი, მიყვარს პარიზში ყველაფერი. რაც უფრო მეტს ვფიქრობ ამაზე, მით უფრო მომწონს ის ფაქტი, რომ ხალხი ძალიან პატივისცემით არის განწყობილი: ეს საუკეთესო ქალაქია, სადაც შეგიძლია ცოლთან ერთად გაისეირნო. ოცნება იყო პსჟ-ში გადასვლა? რა თქმა უნდა, ეს ოცნებაა!“

პსჟ-სგან შეთავაზების მიღება

როდესაც პსჟ-მ დამირეკა, ვფიქრობ, ჩემი მეუღლე მსოფლიოში ყველაზე ბედნიერი ადამიანი იყო. სანამ პსჟ დამიკავშირდებოდა, ის ყოველთვის მეუბნებოდა: „წარმოიდგინეთ, რომ ერთ დღეს პსჟ-ში ითამაშოთ, წარმოუდგენელი იქნებოდა იქ ცხოვრება...“ ვფიქრობდი, რომ იქ წასვლა ძალიან რთული იყო, მიუხედავად იმისა, რომ იქ საოცარი ფეხბურთელები იყვნენ, როგორებიც მესი, ნეიმარი და მბაპე იყვნენ... სხვა ვარიანტებიც მქონდა, სხვა შეთავაზებებიც, მაგრამ მწვრთნელისა და სპორტული დირექტორის მიერ პროექტის წარდგენის მანერამ შთაბეჭდილება მოახდინა ჩემზე. დიდი სიამაყის წყაროა, რომ დღეს პარიზის ქართველად ვარ ცნობილი“.

ჩემპიონთა ლიგის ზედიზედ მეორედ მოგებაზე

„ჩვენ ვართ პსჟ და ეს კლუბი ნამდვილად წარმოუდგენელია. ვიცით, რომ ჩემპიონთა ლიგის მოგება კიდევ შეგვიძლია, რადგან ფეხბურთელები, პერსონალი, მწვრთნელები, გუნდის მფლობელები, ყველა ჩართულია და ისევ და ისევ გამარჯვება სურს“.

ლუის ენრიკეზე

„ჩვენ ძალიან კარგი ურთიერთობა გვაქვს. ის მწვრთნელია - შეუძლია მიყვიროს, რაც უნდა თქვას, რადგან ვიცი, რომ სურს, რომ საკუთარი თავის უკეთესი ვერსია გავხდე. ის ყველაფერს მარტივად მიხსნის, ყოველთვის უნდა გასწავლოს. როდესაც რჩევას გაძლევს, უბრალოდ უნდა გაითვალისწინო, რომ გაუმჯობესდე“.

პსჟ-ში გადასვლის გადაწყვეტილება

„როდესაც საქართველოსნაირი პატარა ქვეყნიდან ჩამოდიხარ და მსოფლიოს ერთ-ერთ უდიდეს გუნდში თამაშობ, რა თქმა უნდა, ეს ოცნებაა! „ნაპოლში“ გადასვლა ჩემთვის უკვე ძალიან მნიშვნელოვანი იყო. ძალიან ვამაყობდი, რომ ამას მივაღწიე, მაგრამ როდესაც პსჟ-მ დამიკავშირდა, ნამდვილად მივხვდი, რომ მსოფლიო დონის მოთამაშე გავხდი. ნამდვილად ძალიან ვამაყობდი. მქონდა სხვა ვარიანტები, სხვა შეთავაზებები, მაგრამ მწვრთნელისა და სპორტული დირექტორის მიერ პროექტის წარდგენამ შთაბეჭდილება მოახდინა ჩემზე. ორჯერ არ დავფიქრებულვარ, უბრალოდ ვუთხარი ჩემს აგენტს, რომ პსჟ-ში მინდოდა გადასვლა“.

თავის შვილზე

„როგორც კი ჩემი შვილი ვინმეს ხედავს, მაშინვე ამბობს: „მამიკო, მამიკო, გოლი“, და ჩემზე მანიშნებს. უყვარს ფეხბურთი. ფოტოალბომებს ვათვალიერებთ და ის თითქმის პსჟ-ს ყველა მოთამაშეს იცნობს. ბარკოლა მისი ფავორიტია. როგორც კი მას ხედავს, მაშინვე თავის სახელს იმეორებს: „ბაკოლა, ბაკოლა, ბაკოლა...“

ქართველობაზე

„ვიტყოდი, რომ მომთმენი, აგრესიული, მეომარი და... ქართველი! (იღიმის) ბოლო ორი დაახლოებით ერთსა და იმავეს ნიშნავს. მხოლოდ ქართველებს შეუძლიათ ამ ნიუანსის ნამდვილად გაგება. ჩვენ ძალიან პატარა ქვეყნიდან ვართ, რომლის პოპულარიზაციასაც მსოფლიოსთვის საუკეთესო იმიჯის შექმნით ვცდილობთ. როდესაც ხალხი საქართველოში ჩამოდის, ვცდილობთ, რომ საუკეთესო მასპინძლები ვიყოთ, მაგალითად, როდესაც ვთამაშობ, ჯერ საქართველოს სახელით ვთამაშობ, სანამ საკუთარი თავისთვის ვითამაშებ. როდესაც ასეთი პატარა ქვეყნიდან ხარ, ძალიან მცირე შანსი გაქვს, რომ ისეთ დიდ კლუბში ითამაშო, როგორიც „პარი სენ-ჟერმენია“. დღეს უდიდესი სიამაყის წყაროა, რომ პარიზის ქართველად გიცნობენ“.

პირველი შთაბეჭდილებები

„ძალიან გამიმართლა, რადგან ნაპოლში წლების განმავლობაში სკუდეტოს ვერ იგებდნენ და ეს მოვახერხეთ. პსჟ- შიც იგივეა ჩემპიონთა ლიგის მოგებით. საქართველოში ამბობენ, რომ თუ ოთახში მარჯვენა ფეხით შეხვალ, გაგიმართლებს. ამიტომ პარიზში მარჯვენა ფეხით ჩავედი. როდესაც ჩავედი, პირველი მატჩი, რომელიც ვნახე, სიტისთან გამარჯვება იყო. გავიფიქრე: „ეს ბიჭები წარმოუდგენლები არიან, სად უნდა ვითამაშო ამ გუნდში?“ და, როდესაც ვნახე, როგორ ვარჯიშობდნენ, მივხვდი, რომ ყველაფერი შესაძლებელი იყო და რომ შეგვეძლო ჩემპიონთა ლიგის მოგება“.

გასული სეზონიდან ყველაზე გამორჩეული მომენტი

„ჩემპიონთა ლიგის ფინალში გატანილი გოლი, უეჭველად. მინდა, ეს ბევრჯერ გავიხსენო (იღიმის). იმდენად ბედნიერი ვიყავი, რომ არც კი ვიცოდი, როგორ მეზეიმა. ვფიქრობ, იმ მომენტში პლანეტაზე ყველაზე ამაყი ადამიანი ვიყავი“.

მოტივაციის შენარჩუნება

„როდესაც ისეთ რამეს იგებ, რასაც დიდი ხანია ცდილობ, შესაძლოა ცოტა დამშვიდდე. თუმცა, პსჟ-ს შესანიშნავობა ის არის, რომ მწვრთნელი, პერსონალი და მთელი გუნდი ერთმანეთს მოტივაციას აძლევენ, რომ კიდევ ბევრჯერ მოიგონ“.

კვარადონას მეტსახელი

„ნეაპოლში უკვე მეუბნებოდნენ, რომ ჯორჯ ბესტს ვგავდი. ის განსაკუთრებული მოთამაშე იყო, ერთ-ერთი საუკეთესო. ალბათ კიდევ უფრო დიდიც შეიძლებოდა ყოფილიყო, მისი ცხოვრება ასეთი რთული რომ არ ყოფილიყო... მაგრამ ვაღიარებ, მომწონს ასეთი შედარება. მარადონასთან შედარება, ცხადია, რთულია. მასთან შედარება არავის შეუძლია. მაგრამ როდესაც გულშემატკივრებმა კვარადონა დამიძახეს, ძალიან გამიხარდა, რადგან ეს აჩვენებდა, თუ რამდენად ვუყვარდი მათ და ამით ვამაყობდი“.